मोरपंख

आमच्या ऑफिसात माझा एक असिस्टंट होता त्याने माझा भिडस्त स्वभाव बघून, समोरच्याला नाही कसे म्हणायचे हे शिकवले. आमचे काम युजर्सना विविध सेवा पुरविण्याचे होते. सगळ्यांच्या सगळ्याच गरजा नेहमी पूर्ण करणे अशक्य असते त्यावेळी त्याच्या सल्ल्याचा खूप उपयोग होत असे. पण त्याला एक वेगळीच खोड होती, सतत काळजी करण्याची !! तो टॅक्सीत वगैरेही पुढे सरकूनच बसत असे, अपघात झालाच तर पटकन उतरता यावे असे. तर घरीही त्याने एक लाकडी टेबल ठेवले होते, भूकंप झाल्यास पटकन त्याच्याखाली जाता येईल असे !! एखाद्याच्या सवयींवर काही बोलण्याचा अधिकार मला नाही पण मला ही या सगळ्यात खूप शिकता आले. काळजी, बिनधास्तपणा आणि निष्काळजीपणा या तीन वेगवेगळ्या गोष्टी आहेत. मुले, संसार, नोकरी, पैसा इ.इ. गोष्टींची काळजी नक्कीच करावी व अनपेक्षित गोष्टींबद्दल ही योग्य तेवढा विचार करून ठेवावा. पण बिनधास्तपणा नक्कीच नसावा. काही होईल तेव्हा बघू अशी बेफिकीरी निश्चितच नसावी. आणि काहीच होणार नाही असे निष्काळजीपणे केलेले दुर्लक्ष तर अजिबात नसावे. अर्थात साधारणपणे आपण नकारात्मकपणे काळजी करतो त्यापैकी नव्वद टक्केही काहीही वाईट घडत नाही. अगदीच थोडे बहु...