मोरपंख

लखलखत्या दिव्यांचा, आनंदाची लयलूट करणारा ,सगळ्यांच्याच आवडीचा दिवाळीचा सण येत आहे. म्हणजे खरंतर तो तसा आलाच आहे. नवीन कपडे,रांगोळी,फराळाच्या पदार्थांची तयारी सुरू झाली आहे. त्याआधी तर घराची साफसफाई सुरु झालीच आहे. पंखे चकाचक पुसून स्वच्छ झाले आहेत. माळ्यावरून आकाशकंदीलाचा आराखडा, उरलेल्या रांगोळ्या, लाईटच्या माळा,पणत्या काढून झाल्या आहेत. दिवाळीचे फराळ बनवण्याची लगबग सुरू झाली आहे. अशी सगळी मजा घराघरात चालू आहे.  अर्थात या दमणूकीतही एकप्रकारचे मानसिक समाधान असते.  दहा नोव्हेंबर ला आमच्या जवळच्या मालाड इनफिनीटी माॅल मध्ये सकाळी साडेसहा वाजता दिवाळी पहाट कार्यक्रम आहे. हृषिकेश रानडे, शरयू दाते यांचा. त्याची ही तिकीटे काढून ठेवली आहेत.  असा हा आनंदाचा दिवाळी सण सगळ्यांच्याच आयुष्यात आनंदाची,सुखसमृध्दीची भरभराट घेऊन येवो हीच ईश्वर चरणी प्रार्थना.  सर्वांना पुनः एकदा दिवाळीच्या खूप खूप हार्दिक शुभेच्छा 🙏🙏 वीणा कुलकर्णी

डोळ्यांचे पारणे फेडणारा... डोळ्यांची पापणी ही न लववता पहावा असा कार्यक्रम म्हणजे... हिंदी सारेगमप!!! झी टीव्हीवरील दर शनिवार रविवार रात्री नऊ वाजता लागणारा सुरेल कार्यक्रम.  मराठी सारेगमप चा धागडधिंगा, खोटी रडारड बघून, तो कार्यक्रम पहाणे दोन भागांनंतर पूर्णपणे बंद केले आणि परत लावण्याचे धाडस ही केले नाही. आता त्यात काही चांगला बदल झाला असेलच तर कल्पना नाही, मी बघत नाही त्यामुळे बोलण्याचा अधिकार नाही. असो. हिंदी सारेगमप हा खरोखर खूपच दर्जेदार कार्यक्रम आहे. श्रेयस तळपदे च्या उत्तम सूत्रसंचालनाने खुलणारा, शंभर हून अधिक वादक, सह गायकांनी सजलेला आणि त्यावर कडी करणारे दर्जेदार परिक्षक असा कार्यक्रम पुनः पुनः पहावा असा आहे. मुख्य आवडलेली गोष्ट म्हणजे वादक, गायक सगळेच या कार्यक्रमात सहभागी असणारे सभासद मनापासून हसत, आनंद घेत हा कार्यक्रम सादर करत असतात. त्यामुळे हा कार्यक्रम बघताना अतिशय सुंदर अशी सकारात्मकता आपल्या अंगात संचारते व खूप आनंद देते. या कार्यक्रमात भाग घेतलेल्या स्पर्धेक मुलांबद्दल तर काय बोलावे ? एकाहून एक सरस टपोरी मोत्यांची गुंफलेली माळच जणू!!! बेला शेंडे, श्रेया घोषाल इ.इ...

आमच्या ऑफिसात माझा एक असिस्टंट होता त्याने माझा भिडस्त स्वभाव बघून, समोरच्याला नाही कसे म्हणायचे हे शिकवले. आमचे काम युजर्सना विविध सेवा पुरविण्याचे होते. सगळ्यांच्या सगळ्याच गरजा नेहमी पूर्ण करणे अशक्य असते त्यावेळी त्याच्या सल्ल्याचा खूप उपयोग होत असे. पण त्याला एक वेगळीच खोड होती, सतत काळजी करण्याची !! तो टॅक्सीत वगैरेही पुढे सरकूनच बसत असे, अपघात झालाच तर पटकन उतरता यावे असे. तर घरीही त्याने एक लाकडी टेबल ठेवले होते, भूकंप झाल्यास पटकन त्याच्याखाली जाता येईल असे !! एखाद्याच्या सवयींवर काही बोलण्याचा अधिकार मला नाही पण मला ही या सगळ्यात खूप शिकता आले. काळजी, बिनधास्तपणा आणि निष्काळजीपणा या तीन वेगवेगळ्या गोष्टी आहेत. मुले, संसार, नोकरी, पैसा इ.इ. गोष्टींची काळजी नक्कीच करावी व अनपेक्षित गोष्टींबद्दल ही योग्य तेवढा विचार करून ठेवावा. पण बिनधास्तपणा नक्कीच नसावा. काही होईल तेव्हा बघू अशी बेफिकीरी निश्चितच नसावी. आणि काहीच होणार नाही असे निष्काळजीपणे केलेले दुर्लक्ष तर अजिबात नसावे. अर्थात साधारणपणे आपण नकारात्मकपणे काळजी करतो त्यापैकी नव्वद टक्केही काहीही वाईट घडत नाही. अगदीच थोडे बहु...

सकाळची कोवळी उबदार उन्हे तर कधी धगधगीत उष्णतेचे नकोसे वारे तर कधी सरीं वर सरींची हिरवीगार बरसात!! निसर्ग चक्र चालूच असते जसे आपले जीवन चालू असते.  माणसांच्या जीवाला कधी उसंतच नसते. कधी ऑफिसातल्या तर कधी घरातल्या विवंचना तर कधी आनंदाचे उधाण. जीवनात सतत काही ना काही घडतच असते. मग माणसे विचार करतात एवढे काम होऊदे मग आहेच मजा.  सकाळ उजाडली की संध्याकाळ, रात्रीची वाट बघायची. आज उजाडला की उद्या कधी होतोय. पाऊस कधी संपतोय आणि थंडी कधी येते याची वाट बघत रहातो.  मग जगायचे कधी ? एकदा सगळे मार्गी लागले, सगळे एकदा परफेक्ट झाले की आरामात जगूया असे माणसे स्वतःशी म्हणत राहतात.  पण सगळेच एकदम परफेक्ट असे कधी होते का ? आठवून बघा, खरंच असे कधी झालेय का ? घरी ओके असेल तर ऑफिसात कुरबुरी असतात. जर दोन्हीकडे ऑल इज वेल असेल तर तब्येत डोके वर काढते. म्हणून आनंदाने जगण्यासाठी वाट बघू नका, मुहूर्त काढत बसू नका. जगात असा कुठलाही प्राॅब्लेम नाही ज्यावर उत्तर नाही. वेळेनुसार सगळे ठीक होत जाते. म्हणून थ्री इडियट्स मध्ये सांगितल्या प्रमाणे हृदयावर हात ठेवा आणि म्हणा...ऑल इज वेल आणि बघा कसा हुरूप य...

आपले वय वाढू लागल्यावर आपण जरा जास्तच बोलू लागतो का ? की वाॅट्स ॲप युनिव्हर्सिटीने सांगितले की बोलत रहा, मनात काही ठेवू नका...म्हणून बोलतो आपण. असो,तर माझा तरी अनुभव आहे मी खरंच जरा जास्तच बोलू लागले आहे अगदी समोरच्याला बोलू न देता, त्याचे बोलणे न ऐकता !!! नाही, हे अजिबात खरे नाहीये…मी जरा मजा केली. तब्बल बत्तीस वर्षे पब्लिक सर्वंट म्हणून काम केल्यावर काय हिंमत आहे,समोरच्याचे न ऐकण्याची !! या संदर्भात आपल्याला वेगवेगळ्या प्रकारची माणसे भेटत असतात. काही अबोल तर काही बोलकी तर काही अती बडबडी.  काहीजण असे असतात, तुमचे बोलणे मनापासून ऐकतात. तुम्हाला अजून जास्त बोलायला उद्युक्त करतात. तुमच्या बोलण्यात रस दाखवतात, तुमच्या सुख-दुःखावर चर्चा करतात. तर काही महाभाग तुम्हाला बोलूच देत नाहीत. स्वतःचेच घोडे पुढे दामटत राहतात. तर काही असेही असतात त्यांचे तुमच्या बोलण्याकडे लक्षच नसते तर काही अती भोचक असतात. काही टोचून बोलतात तर काही माहिती काढून घेतात आणि उलटीच पसरवतात. असो. तर असे माणसांचे विविध नमुने आपल्याला भेटत असतात. त्यातून आपल्याला खूप शिकता येते. कुठे, कधी, कसे व केवढे बोलायचे याची अनुभव...

आपल्या नेहमी संथपणे एकसुरी चाललेल्या आयुष्यात कधी काही चांगल्या-वाईट घटना घडत असतात. यातूनच आपण आपला जीवनक्रम चालवत पुढे पुढे जात असतो.  श्रीयुत नवीन काळेंचा एक व्हिडिओ याआधी ही फेसबुक वर बघितला होता,तो आवडला होता म्हणून आजचा व्हिडिओ ही बघितला.  आजच्या व्हिडिओ मध्ये त्यांनी After life या Netflix वरील मालिकेचे विश्लेषण केले आहे. त्यात ते टोनी या मालिकेतील हिरो ची गोष्ट सांगतात.  टोनी ची आजारी बायको मृत पावल्यानंतर त्याचा स्वभाव विक्षिप्त होतो. तो आजूबाजूच्या सगळ्याच लोकांशी फटकून वागू लागतो. आजूबाजूला सगळीच सर्वसामान्य माणसे असतात. ऑफिसातील कर्मचारी, पोस्टमन इत्यादी. नंतर स्मशानात त्याला एक थोडी वृध्द स्त्री भेटते, जिचा नवरा मृत झालेला असतो. हळूहळू त्यांची ओळख होते व एका बाकड्यावर बसून ते एकमेकांशी बोलत असतात.  काळे व्हिडिओत पुढे सांगतात की जशी मालिका पुढे सरकते आणि त्यांचे बोलणे होत राहते, टोनी च्या आणि आपल्याही लक्षात येते की जीवनात छोट्या छोट्या गोष्टीही फार महत्त्वाच्या असतात. रोज उगवणारा सूर्य, गीत गाणारे पक्षी ते झाडावर येणारी फुले!! जीवनात असे काही extraordinar...

आपल्या भारतातही गावागावातून अनेक लोककथा, पौराणिक कथा सांगितल्या जातात,पिढी दर पिढी त्या ऐकल्या जातात. या गोष्टी मनोरंजनाबरोबरच सामाजिक प्रबोधन, शिक्षण करत समाज घडवत असतात.  अशीच एक जपानी कथा वाचनात आली आणि तिचा शेवट खूपच वेगळा वाटला म्हणून गुगल अनुवादित अशी ती पुढे देत आहे. जपानी पौराणिक कथा आणि लोककथांमध्ये (Japanese folklore) ‘फुटाकुची-ओन्ना’ (Futakuchi-onna) चा मराठीत अर्थ "दोन तोंडी स्त्री" असा होतो.हा जपानमधील योकाई (Yōkai) म्हणजेच एक प्रकारचा भूत, राक्षस किंवा अलौकिक प्राण्याचा प्रकार आहे. फुटाकुची-ओन्नाचे स्वरूप आणि वैशिष्ट्ये: दोन तोंडे: या राक्षसी स्त्रीला दोन तोंडे असतात. एक तिच्या चेहऱ्यावर नेहमीसारखे सामान्य तोंड असते आणि दुसरे मुख्य तोंड तिच्या डोक्याच्या मागच्या बाजूला, केसांच्या खाली लपलेले असते. मागचे तोंड: डोक्याच्या मागच्या बाजूला कवटी दुभंगून हे दुसरे तोंड तयार होते. या तोंडाला स्वतःचे ओठ, तीक्ष्ण दात आणि जीभ असते.केसांचा वापर: जेव्हा ही स्त्री एकटी असते किंवा तिला भूक लागते, तेव्हा तिचे केस सापासारखे किंवा हातासारखे हलतात आणि अन्न उचलून मागच्या तोंडात भरता...

    आता आपण, भारत देश स्वतंत्र होऊन पुढच्या वर्षी ऐंशीव्या वर्षांत पदार्पण करणार आहोत. या वर्षांमध्ये आपण सर्वच क्षेत्रात खूपच प्रगती केली आहे, हे आपल्या सर्वांना माहित आहेच आणि त्याचा सार्थ अभिमान ही आहे.        पण सध्या जंतरमंतर वर झालेले युवा पिढीचे निदर्शन, दहीहंडी, गणेशोत्सवातला डीजे चा वापर या घटना मन विषण्ण करतात.       मग चर्चिल चे भारताबद्दल चे मत आठवले, की, भारताला एवढ्यात स्वातंत्र देवू नका. १९४३ मध्ये बंगाल मध्ये तीस लाख माणसे मृत्यूमुखी पडली कारण, चर्चिल आणि त्यांच्या मंत्रीमंडळाने लवकर निर्णय न घेतल्यामुळे भयानक दुष्काळ आला तो आठवला मग त्याना जास्त समजून घेण्यासाठी पुनः एकदा त्यांच्यावर आधारलेला Darkest Hour नावाचा सिनेमा प्राइम व्हिडिओ वर बघितला.       युद्धाचे ढग डोक्यावर घोंघावत असतानाच वयाच्या पासष्ट व्या वर्षी चर्चिल याना इंग्लंड चे पंतप्रधान बनवले गेले.       हिटलर सारखा शत्रू समोर होता. देशहितासाठी कठोर निर्णय घ्यावे लागणार होते. मंत्रीमंडळाचा म्हणावा तसा पाठिंबा नव्हता....

       काही दिवसांपूर्वी फेसबुक वर एक पोस्ट वाचनात आली. त्यात त्या सद्गृहस्थांनी अनेक प्रश्न उपस्थित केले होते जसे की, रावणाकडे खरेच विमान होते कां, सीतामाई चे अपहरण करते वेळी ते कुठे उतरवले होते, रामायणानंतर त्याचे काय झाले, नंतरही अवशेष मिळाले का इ.इ.        खरंतर या विषयांवर त्यातील तज्ञांचे एवढे संशोधन उपलब्ध आहे की या प्रश्नांची सुयोग्य उत्तरे समजून घेतली तर नक्कीच मिळू शकतील.       माझ्याकडे डॉक्टर प. वि. वर्तक यांची पुस्तके आहेत. त्यातील वास्तव रामायण या पुस्तकात त्यांनी चित्रांसकट या विषयावर स्पष्टीकरण दिले आहे.      वाल्मिकी रामायणातील विमाने  खरी आहेत याचे अनेक पुरावे  त्यांनी दिले आहेतच. पण आणखीन एक सात आठ पानांचे एक पूर्ण प्रकरण खास 'भोजराजाची विमानविद्या' या विषयावर आहे.      त्या लेखात शेवटी ते लिहीतात, "महाभारत, रामायण, ऋग्वेद या तिन्ही ठिकाणी विमानांची वर्णने आहेत. श्लोक ८४ येथे भोज म्हणतो की पूर्वीचेच हे ज्ञान मी संकलित करत आहे."       पुढे ते म्हणतात,...

    मध्येच कुठेतरी केरोफोबिया बद्दल वाचनात आले. म्हणून गुगल करून बघितले तर गुगलने सांगितले की :-     केरोफोबिया म्हणजे आनंदाची भिती म्हणजेच आनंदी होण्याविषयी किंवा आनंद व्यक्त करण्याविषयी वाटणारी भिती.       त्याची सामान्य लक्षणे अशी की, मजेपासून दूर राहणे, वाईट नशीबाच्या परिणामांची काळजी करणे, आनंदासाठी दोषी धरणे, इ.      खरंतर इतक्या वाईट पध्दतीने नाही पण थोड्याफार प्रमाणात मी सुध्दा या केरोफोबियाला तोंड दिले आहे.       माझ्या मिस्टरांच्या निधनानंतर काही वर्षांनी आयुष्यात सलग दोन तीन वर्ष वेगवेगळ्या समस्यांना तोंड द्यावे लागले. त्या समस्या सोडविण्याच्या नादात सामाजिक आयुष्याकडे दुर्लक्ष झाले. आनंदाची भिती वाटू लागले. जोरात हसले तर वाईट नशीबाला तोंड तर द्यावे लागणार नाही नां अशा अनेक वेडगळ कल्पनांनी डोक्यात घर केले होते.       हळूहळू प्राॅब्लेम कमी होत गेले तसतसे डोक्यातील वाईट विचारांचे धुके ही वितळत गेले.       यावर उपाय ही आपोआप सुचत गेले. आवडीच्याच लोकांत मिसळणे, आवडीच...

      श्री प्रभू रामचंद्रांची प्रिय पत्नी सीतामाई यांचे रावणाने अपहरण केल्यानंतर श्रीराम वेड्या सारखे सगळीकडे त्यांना शोधत होते.         श्री हनुमानांनी त्यांची भेट सुग्रीवा जवळ करून दिली. त्या काळात ही सुग्रीवाला चारी दिशांची पूर्ण माहिती होती म्हणून त्यांनी चारही दिशांना दूत पाठवून सीतामाईंचा शोध घेण्याचे ठरवले.        आणि याच चारी दिशांची माहिती व त्याची आधुनिक ठिकाणांशी घातलेली सांगड म्हणजे हे पुस्तक आहे... सुग्रीवाज् ॲटलास जे मराठीत ही सकाळ प्रकाशन यांच्या तर्फे प्रकाशित झाले आहे.         या पुस्तकाचे लेखक आहेत श्री निलेश निळकंठ ओक आणि दिपाली पाटवदकर.       श्री निलेश ओक हे आपल्या प्राचीन ग्रंथांचे गाढे अभ्यासक आहेत. त्यांनी सखोल अभ्यासानंतर रामायण व महाभारत कधी घडले त्या तारखा, तसेच प्रभू रामचंद्र व श्रीकृष्ण यांच्या जन्मतारखा इत्यादी गोष्टी पुराव्यांसहित दाखवून दिल्या आहेत.        श्री निलेश ओकांचे या विषयांवरील अनेक व्हिडिओज युट्यूब वर आपल्याला पाहायला मिळतात. ...

    सगळ्याच नात्यांमधे एकमेकांना समजून घेण्याची खूप गरज असते तरच ती टिकून रहातात. रागाने, द्वेष करून नाती टिकत नाहीत. मग ते नवरा  बायकोचे असो वा कुठलेही !!      तर हल्ल्ली किती भयानक बातम्या कानावर पडत आहेत, त्या ऐकूनच अंगावर शहारा येतो.       कुणी ड्रमात तर कुणी फ्रीज मध्ये तर कुणी सुटकेस मध्ये मारून ठेवले नंतर ऐकू आले की एकीने होणाऱ्या नवर्‍याला सरळ गडावरून खालीच ढकलून मारले.       ऐकतानाही किती भयानक वाटते. कसा धजावत असेल जीव अशी भयंकर कृत्ये करायला ? काय मनोधारणा असेल अशा प्रवृत्तींची ?      तर मुद्दा या भयानक लोकांचा नाही तर आमिर खान चा आहे. बघा ना तीन तीन लग्न केली. तिसऱ्या लग्नाला पहिल्या दोन्ही बायका आपापल्या मुलांसहित हजर होत्या, म्हणे !! अर्थात हे सगळे ऐकीवच हं...आपल्याला तर बोलावणे नव्हते बाबा !! तर अजून एक मजा तिसऱ्या लग्नात तिसरी बायको आपल्या पहिल्या मुलाला घेऊनच होती.       त्याच्या पहिल्या बायकोच्या मुलीच्या लग्नात दोन्ही घटस्फोटित बायका मस्त नऊवारी नेसून मिरवत होत्या ...

    माननीय डॉक्टर आनंद नाडकर्णी आपल्या 'स्वभाव विभाव' पुस्तकात म्हणतात,   जे टाळणे अशक्य, दे शक्ती ते सहाया जे शक्य साध्य आहे,निर्धार दे कराया मज काय शक्य आहे, आहे अशक्य काय ?  माझे मला कळाया,दे बुद्धी देवराया  !!      थोडक्यात काय आयुष्यात जे बदलता येत नाही ते स्वीकारायचे आणि जे करता येईल ते चांगल्या पध्दतीने करत राहायचे तरच जीवन सुसह्य होईल.        खरंच किती सत्य आहे पण आपण ते तसे आचरणात आणतो का हे प्रत्येकाने स्वतःशीच पडताळून पहायला हवे.       आता हेच बघा ना वय वाढणे हा नैसर्गिक नियम आहे. शरीरात वयानुसार छोटे-मोठे बदल होतच असतात,ते तसेच आपल्याला स्विकारावेच लागतात. अर्थात वय वाढले तरी मनाने तरुणच रहाण्याचा प्रयत्न करणे मात्र आपल्याच हातात असते. तरीही जर आपण आपल्या वाढत्या वयाचा ग्रेसफुली स्विकार केला तर आयुष्य आणखीनच सुंदर होवू शकते.        कारण माझ्या माहितीत एक काकू आहेत, डोळ्यांवर केमिकल चा वाईट परिणाम होत असून ही त्या केस काळे करणे थांबवत नाहीयेत. दुसर्‍या आहेत त्यांचे कुठल्याच काम...

   निसर्गात आपण बघतो तर निरनिराळ्या फुले,पाने,झाडे यांना एक विशिष्ट रचना असते. काही फुले तीन पाकळ्यांची तर काही पाच पण एकाच प्रकारच्या फुलांची एकच रचना !!     तेच पानांचे, फळांचे, झाडांचे अगदी शंख, शिंपले आणि समुद्राच्या लाटांचे ही.      उत्सुकतेपोटी ह्या रचनांमागचे गूढ शोधण्यासाठी गुगल वरती शोधले आणि त्यावर मिळालेली खालील माहिती खूपच रंजक आहे.      फिबोनाची क्रममालिका म्हणजे गणित आणि निसर्गात आढळणाऱ्या संख्यांचा विशेष क्रम आहे. ज्यामध्ये पुढील संख्या ही तिच्या आधीच्या दोन संख्यांची बेरीज करून मिळते. हा क्रम 0 आणि १ पासून सुरू होतो. 0, १, १, २, ३, ५, ८, १३ आणि पुढे अनंत काळ चालतो.       या पध्दतीचा उगम भारतात झाला. इ.स. २00 मध्ये सर्वप्रथम पिंगला या प्राचीन भारतीय संगीतकार आणि गणिततज्ञ यांच्या  कार्यात आढळला. त्यानंतर इ.स. ६ ते ८ आणि १२ व्या शतकात विरंहक आणि जैन विद्वान हेमंतचंद्र या विद्वानांनी हा संपूर्ण घटनाक्रम सविस्तरपणे नोंदवला.      फुलांच्या पाकळ्यांची संख्या याच फि...

    "सोम साळी, मंगळ जाळी        बुध, भेसा नवं नेसा         शुक्रवारी काय पुसा         शनी साडा कधी न पडे खाडा" नवीन वस्र कोणत्या दिवशी परिधान करावे ते सांगणारे हे एक लोकगीत.  तशीच अजून एक मजा, घरापुढे, अंगणात वगैरे किती साळुंख्या दिसतात त्यावर पण इंग्रजीतून..        One for sorrow         Two for joy        Three for letter and        Four for boy.      म्हणजे या सगळ्या लोकगीत,  गाणी-गप्पा आणि त्यावर असणाऱ्या (अंध) श्रध्दा अगदी युनिव्हर्सल आहेत तर !!       मजा सोडून देवूयात  पण अजून ही या वयात देखील नवीन साडी अथवा ड्रेस घालायचा म्हटला की आज काय वार आहे हे बघितले जाते. अर्थात त्याचे किती पालन होते तो मुद्दा अलाहिदा...      तेच साळुंख्यांबद्दल. त्या दिसल्यावर अगोदर ती वरील कविता आठवते. आणि एकच दिसली की मनाला उगाचच चुटपुट लागते. नंतर दिवसभरात कामाच्या गडबडीत ती विसरली ही जा...

      एका ठिकाणी वाचले होते की भारतीय परंपरेनुसार शिष्याने गुरूंना प्रश्न विचारायचे नसतात. गुरू जी आज्ञा करतील ती शिरसावंद्य मानायची.       याउलट एका शास्त्रज्ञाची गोष्ट वाचली होती. ते शाळेत जाणारा मुलगा असताना त्यांची आई रोज ते शाळेतून घरी आले की एक प्रश्न विचारायची, आज तू शिक्षकांना काय प्रश्न विचारलास. त्यामुळेच त्या जिज्ञासेतून, कुतूहलातून एक शास्त्रज्ञ जन्माला आला.      अनेकवेळा पाहूनही समाधान न झालेले दोन इंग्लिश सिनेमे आहेत,  Avatar पहिला आणि Doctor Strange.          हे दोनही पिक्चर मला आपल्या संस्कृतीशी खूप जवळचे वाटतात. मला नक्की असे वाटते की त्या सिनेमांच्या लेखकांनी आपल्या वेद  पुराणांचा नक्कीच अभ्यास केला असावा. अवतार मध्ये दाखवलेला परकाया प्रवेश आणि डॉक्टर स्ट्रेंज मध्ये दाखवलेली श्रीयंत्र सदृश्य दृश्ये तसेच आपल्या शरीरातील सात आज्ञाचक्रांचा उल्लेख बघून मला तरी तसे वाटते.       अजून ही प्रेमकथां मध्येच अडकलेल्या बाॅलीवूड बद्दल न बोललेलेच बरे. साऊथ बद्दल विशेष माहिती नाही पण क...

      नरसापूर मधील चिमुरडी च्या भयंकर अत्याचार दुर्घटनेतून जरा सावरतोय तेवढ्यात ट्रेन मधील मयांक लोहार आणि लोहगडावरील केतन अगरवाल दुर्घटना लागोपाठ डोक्यावर आदळल्या.       मन विषण्ण झाले आणि विचारशक्ती सुन्न पडली. आणि पुनः एकदा त्या अनामिक भितीने डोके वर काढले. काय चालले हे सगळीकडे ?? अशिक्षिता पासून सुशिक्षिता पर्यंत सगळे तसेच...कुणीच सुसंस्कृत नाही का ? या सगळ्यात एक वाईट गोष्ट घडताना दिसत आहे ती म्हणजे माणसांचा एकमेकांवरील विश्वास ढळू लागला आहे.      माझ्या यजमानांचे निधन झाल्यानंतर घरात आम्ही दोघीच.. मी आणि माझी मुलगी. रात्रंदिवस बेचैनी असे. तरूण मुलगी आणि मी ही शेवटी बाईच !! आयुष्यात कधी नव्हे ती बाईपणाची भिती वाटत असे तेव्हा... अनेक वर्षं नोकरीनिमित्त घराबाहेर पडून ही...      बॅक, शेअर्स इत्यादी कामासंदर्भात कधीतरी कुणी येत असेच. तसेच  प्लंबर, इलेक्ट्रिशियन सारख्या माणसांची ही गरज असतेच.       अर्थात चांगलीच माणसे मिळत गेली आणि भितीही नाहीशी झाली.    पण नुसता मोबाईल ला धक्का लागला तर माही...

     परवा आमच्या वसंत फडके नावाच्या मित्राने निर्जला एकादशी बरोबर इंटरनेट उपवास ही केला. ही सुंदर कल्पना मनाला खूपच भावली कारण हया इंटरनेट विस्फोट झालेल्या काळात या गोष्टींची खरंच खूप गरज आहे.       कारण फेसबुक,वाॅट्स ॲप,इ.इ. मुळे आपण खरंतर आभासी पध्दतीने जोडले गेलोय पण सर्वार्थाने 'जवळ' आलो आहोत का हा प्रश्नच आहे.       कारण फेसबुक वर वगैरे जे दाखवले जाते ते खरंच खरे असते का की नुसता दिखावा असतो ? हे असे म्हणावेसे वाटते कारण सध्या सगळीकडेच चर्चेत असलेली सिया गोयल... तिची सोशल मिडीया वेगळेच काही दाखवत होती आणि घडले काही वेगळेच होते..असो.      तुम्ही कोठेही जा, बहुतेक लोकांच्या हातात फोन असतातच.  बसथांब्यावर, बागेत अगदी दवाखान्यात ही लोक फोन बघत असतात. रस्त्यातून चालतानाही फोन बघत असतात, त्यातूनच माहीम ला एकावर हल्ला झाला. या सगळ्यात प्रत्यक्ष बोलणे कमी झाले आहे, सगळे ऑनलाईन लाईव्ह मात्र असतात.     मनोवैज्ञानिकानी हे सगळे काय चालले आहे त्याला नाव दिलेय Loneliness epidemic.     "Six Degrees of S...

    एक अप्रतिम कलाकृती म्हणजे काय याचे उत्तम उदाहरण म्हणजे Prime video/MX Player या OTT चॅनेल वर सुरू असलेली ही मालिका.       महनीय जे.आर.डी. टाटांना स्वित्झर्लंड मध्ये ऐकवले गेले की, तुमच्या भारतात चांगली घड्याळे बनणे शक्य नाही.... आणि येथूनच स्फुलींग पेटले आणि सुरू झाला एक अद्भुत प्रवास. त्या वर विनय कामथ या लेखकांनी वरील पुस्तक लिहिले आणि त्याची बनलेली गोष्ट म्हणजे ही एक उत्तम वेब सेरीज.       या मालिकेतील प्रत्येक अगदी प्रत्येक कलाकर हा त्या भुमिके साठीच बनला आहे इतके उत्कृष्ट काम प्रत्येकाने केले आहे. कुणा एकाचे कौतुक करावे तर दुसर्‍यांवर अन्याय होईल. प्रत्येक पात्राच्या व्यक्तीरेखेत तुम्ही अक्षरशः गुंतून जाता,इतकी प्रभावी कामे केली आहेत.       "टाटा" हे नावच इतके मोठ्ठे, वलयांकित आहे की त्यावर आपण कलाकृती करत आहोत याचे उत्कृष्ट भान निर्मात्या पासून ही मालिका बनवणाऱ्या प्रत्येकाला आहे. आणि ही जाणीव इतकी तीव्र आहे की मालिकेची प्रत्येक फ्रेम केवळ बघत रहावी अशी झाली आहे. अनेकदा आनंदाने शरीरावर रोमांच उभे रहातात तर क...

   डोळ्यांनी बघतो, ध्वनी परीसतो कानी, पायी पदी चालतो ।     जिव्हेने रस चाखतो,मधुरही  वाचा मुखी बोलतो ।     हाताने बहुसाळ काम करतो विश्रांती ही घ्यावया ।     घेतो झोप सुखे, फिरूनी उठती ही ईश्वराची दया ॥      या एका श्लोकात त्या ईश्वराची किमया सांगितली आहे. किती त्या जगन्नीयंता बद्दल लिहावे तेवढे कमीच आहे. कारण केवढे ते आश्चर्य आहे, त्या 'अज्ञाता' वर गाढ विश्वास ठेवून आपण गाढ झोपून जातो.. उद्या नक्कीच उठण्यासाठी..     आणि ही त्याची जादूगारी फक्त माणसांबाबतच नाहीये तर जगातील सर्व प्राणी,पक्षी,वनस्पती इ.इ. सगळ्याच सजीव निर्जीव गोष्टींबाबत आहे.       पावश्या पक्षी माहित आहे नां? पाऊस जवळ आला की 'पेरते व्हा' असे ओरडत शेतकऱ्यांना पेरणीचा इशारा देतो. कुठून त्याला हे ज्ञान मिळते की पाऊस लवकरच पडणार आहे.        पाऊस जवळ येण्या आधीच सगळ्याच पक्ष्यांची घरटे बांधण्याची घाई उडते. मुंग्यांचा सुळसुळाट होतो, पावसा आधी वारूळात धान्य भरण्यासाठी !!!       मारूती चित्तमपल्ली...